Гукала бы-м собі
Под зеленым гайом,
Где єм ся споткала
С молодым шугайом.
С тамтой страны вільшин
Иде мой наймильший,
Несе мі на горсет,
Што квіток, та инший.
Где тота увечка,
Што перед водила?
Пошла до убочи
Скала ю забила.
В том лісі зеленом
Роснут там ягоды,
Ходят на них часто
Дівчата молоды.
Джерело:
Лемковскы народны співанкы. – Клівленд: Типографія Лемко-Союза, 1935. – 64 с.
